Tagarchief: Den Bosch

Bilreclame

bilreclameHockey is in veel opzichten nog een amateursport. Al zou je dat niet zeggen als je hier rondloopt op het WK. Alles is groots: de uitstraling van het evenement, de entourage in het stadion, het Hockey Park daaromheen. En tot slot de manier waarop de wedstrijden perfect in beeld worden gebracht door de NOS.
De professionalisering is ook goed te zien op de outfits van de spelers. In tegenstelling tot bij het voetbal, waar landenteams nog altijd zonder shirtreclame spelen, dragen de nationale teams bij hockey al jaren shirtreclame op de borst. Alleen bij de Olympische Spelen mag dat niet.
Tijdens dit WK zijn de sponsors vaak weer financiële instellingen. Uiteraard is Rabobank weer van de partij voor Nederland, creditcard maatschappij Visa sponsort de Argentijnen en de Britse pensioenverzekeraar Now Pensions de Engelse mannen. De Australiërs krijgen hun geld van staalfabrikant FMG Fortescue.

Hoe inventief er in de hockeywereld wordt gedacht is wel te zien aan de reclame op de billen van de spelers. Vaak is dat dezelfde sponsor die ook op het shirt staat. Sommige teams hebben een aparte bilsponsor, zoals de Argentijnse bank Macro bij de Argentijnse mannen en vrouwen.
De derrière van de spelers biedt bedrijven bovendien extra mogelijkheden voor product placement. Bij meervoudig landskampioen Den Bosch spelen de dames met modemerk Claudia Sträter op de bips.

Coach Teun

coach teunGisteren werden de meisjes C1 van Bloemendaal landskampioen. Ze wonnen de finale van Den Bosch na shoot outs. Het weekend daarvoor zag ik ze de laatste competitiewedstrijd winnen van Amsterdam. Het was een beslissende wedstrijd waarbij beide ploegen zich nog konden plaatsen voor de landelijke play-offs, die het afgelopen weekend werden gespeeld.
Coach van de meisjes C1 was Teun de Nooijer. Vanaf de zijlijn gaf hij zijn speelsters voortdurend aanwijzingen. Hij riep dat ze dieper moesten spelen of meer naar binnen moesten staan. Ook gaf hij ze veel complimentjes. Positief coachen heet dat.
Een woord dat hij heel vaak riep was: simpel. Als hij dat woord riep, was het opvallend hoe makkelijk de meisjes de bal dan naar een medespeler overspeelden. Hoewel hij veel praatte, straalde Teun de Nooijer veel rust uit. Speelsters die gewisseld werden, gaf hij een aai over de bol en in de rust zag hij erop toe dat ze allemaal een stukje fruit aten. Hier stond een hockeyvader, die jarenlang toevallig ook de beste hockeyer van de wereld was geweest.

De kleinste speelster op het veld was zijn dochter Lilli. Net zoals haar vader droeg ze het rugnummer 14.

Lidewij

Zojuist kwam het persbericht binnen dat international Lidewij Welten haar middenhandsbeentje heeft gebroken op de training. Een naar bericht zo vlak voor het WK, want Lidewij Welten is een geweldige speelster. Lidewij doet me altijd denken aan Tom van ‘t Hek, die vanaf de linkerkant van het veld ook zulke prachtige acties kon maken.
Met haar club Den Bosch werd Lidewij keer op keer landskampioen. Met Nederland won ze al twee keer Olympisch goud, de eerste keer was ze net achttien.
Bondscoach Max Caldas noemde haar onlangs een potentiële wereldtopper. Eentje die ook nog eens in een bloedvorm verkeerde. Tijdens de laatste editie van de WHL, eind vorig jaar in Argentinië maakte ze deze prachtige goal. Mijn verwachting was daarom dat ze een van de blikvangers van het WK ging worden.

Teamarts Conny van Bentum zegt dat het nog niet uitgesloten is dat Lidewij er over twee weken toch bij is. Een lichtpuntje: hockeyers zijn hard en kunnen snel herstellen. Kijk maar naar het wonderbaarlijke herstel van Seve van Ass. Zet ‘m op Conny. Zet ‘m op Lidewij.